Spis Treści
suplement Pochylenie nad Psalmem 137 |
![]() |
Zbiór wierszy "Liśćmi w niebie, korzeniami w ziemi" A nade wszystko dziękujemy PANU BOGU. ...aby we wszystkim był |
Błogosławiony mąż, który pokłada ufność w Panu, i Pan jest jego nadzieją. Jest on podobny do drzewa zasadzonego nad wodą, co swe korzenie puszcza ku strumieniowi; nie obawia się, skoro przyjdzie upał, bo utrzyma zielone liście; także w roku posuchy nie doznaje niepokoju i nie przestaje wydawać owoców (Jer 17:7-8). To pewnie przez ten proch stworzenia tyle w nas Ziemi. Inaczej się nie da. A skoro tak, to trzeba jakoś na swój sposób zbliżyć się do Nieba. Więc chętnie zamieniamy się w ptaki albo chociaż w drzewa. Na miarę naszych sił - to pniemy się po skale czy murze, to wystrzelamy odważnie, samodzielnie w górę, to próbujemy wiatrom przeciwnym się nie dać, światłolubni - Słońca gry w chowanego przetrwać. Różne na nas kwiaty i różne owoce. Czasami gałąź sucha się zdarzy. Tę próbujemy odciąć, by
zieleń trwała nieskażona. Bywa, że wówczas źle się goją rany. Wtedy głównie piszemy. I trwamy.
Czasem napinamy gałęzie, czasem ruszyć byśmy chcieli z posad Ziemię, albo chociaż siebie i
- wbrew tytułowej tezie -na głowie świat postawić, korzenie zapuszczając | ||